UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików,to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.

Zrozumiałem

Pożegnanie płk. Zygmunta Maguzy Kawalera Orderu Virtuti Militari

27 marca 2018 r., w Katedrze Polowej Wojska Polskiego i na warszawskim cmentarzu Powązki Wojskowe, odbyły się uroczystości pogrzebowe płk. w st. spocz. Zygmunta MAGUZY pseud. „Waleczny", wiceprezesa Stowarzyszenia-Klubu Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari, członka Stowarzyszenia Rodzin Osadników Wojskowych i Okręgu Wołyńskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

W uroczystościach uczestniczył, wraz z członkami Zarządu Klubu VM, płk Artur GAŁECKI - Dyrektor Wojskowego Centrum Edukacji Obywatelskiej, które sprawuje merytoryczno-organizacyjną opiekę nad Stowarzyszeniem i wspiera jego działalność na co dzień.
Pułkownik Zygmunt Maguza był synem Józefa Maguzy, żołnierza Legionów, który za bohaterstwo w walkach 1914-1920 odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i dwukrotnie Krzyżem Walecznych, a w okresie międzywojennym należał do paramilitarnej organizacji „Krakusi". W lutym 1940 roku, wraz z żoną i córką, wywieziony został na Syberię. Rodzina wróciła do Polski po wojnie, w ramach repatriacji z Kazachstanu.
Płk Zygmunt Maguza był żołnierzem Zgrupowania „Osnowa" 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej oraz 1 i 2 Armii Wojska Polskiego. Uczestniczył w słynnej przeprawie przez rzekę Prypeć, brał udział w przełamaniu Wału Pomorskiego, w zdobywaniu Złotowa, Drawska, Piły, w forsowaniu Nysy Łużyckiej, walczył pod Budziszynem. Szlak bojowy zakończył nad Łabą.
Po wojnie skierowano go do Oficerskiej Szkoły Artylerii. Pełnił służbę w 4. Dywizjonie Rakietowym Obrony Powietrznej. W latach 1950-54 szykanowany, inwigilowany, podejrzewany o szpiegostwo. Po 1956 roku awansował, wkrótce został też dowódcą (w stopniu majora) 4. dywizjonu ogniowego OK.
W 1976 roku płk Zygmunt Maguza przeszedł do rezerwy. Do roku 2004 pracował w Instytucie Ekologii PAN jako specjalista ds. obronnych. Do ostatnich dni swego życia udzielał się społecznie, upowszechniając historię walk orężnych II wojny światowej oraz dbając o pamięć poległych koleżanek i kolegów.
Za bohaterstwo w walkach II wojny światowej odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu VIRTUTI MILITARI, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Partyzanckim oraz medalami: „Za Odrę, Nysę, Bałtyk", „Za zdobycie Berlina", „Za Warszawę", odznaką pamiątkową „Akcja Burza" i wieloma innymi.

Dyrektor płk Artur Gałecki oraz Pracownicy Wojskowego Centrum Edukacji Obywatelskiej składają serdeczne wyrazy współczucia Rodzinie i Przyjaciołom Pana płk. Zygmunta Maguzy, w tym członkom Zarządu Klubu Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari.

www.klubvm.org.pl
jest taki skwer w warszawie

Tekst: Liliana Tryka

 GALERIA
fot. płk w st. spocz. H. Ratyna, Cz. Skarżyński, J. Przybył